Coupe 2011 - Spaarne J8+ net geen brons!

Laatst aangepast op dinsdag, 09 augustus 2011 15:54 467 keer bekeken Geschreven door Peter van der Sterren

Nieuws - Wedstrijdnieuws

Afgelopen weekeinde vond in het Oostenrijkse Ottensheim de Coupe de la Jeunesse plaats. Aan dit toernooi - ook wel de kraamkamer genoemd voor junioren om later aan de wereldkampioenschappen mee te doen - nam het Spaarne deel met twee eigen ploegen; zowel in de 4- als samen in de 8+. Dat was geen unicum zo leert de historie. In 1972 stuurde het Spaarne ook een compleet eigen acht naar de WK voor junioren. Die 8 werd toen gecoacht door Ad Meijer. De ploeg van nu bestond uit Just (bg), Daniel, Mark, Kars, Brinio, Floris, David en Daan (sl), stuurman Pepijn en coaches Niels en René.

Donderdag
Donderdagochtend 28 juli vertrok iedereen voor een lange treinreis, een heel lange via Haarlem, Amsterdam, Brussel, Luik, Keulen, Frankfurt, München en uiteindelijk Linz. Door enige vertraging duurde de totale reis bijna 18 uur. De treinreis deed niets af aan de wil om te scoren. Ook dit was van tevoren te lezen in het Haarlems Dagblad.

Vrijdag
Vrijdag was de dag van het verkennen van de baan, het weerzien met papa's en mama's, broertjes, zusjes en andere supporters en de openingsceremonie. Pepijn, als stuurman uiteraard de aangewezen persoon, droeg de Nederlandse vlag met daarachter de hele Nederlandse equipe. Dat kan alleen de stuurman als hoeder van de ploeg.

Zaterdag
Zaterdag werd eerst in de 4- gevaren en later in de 8+. Niels had Just, Kars, David en Daan op het hart gedrukt zuinig te varen: niet meer inspannen dan strikt noodzakelijk. Die opzet slaagde. Een finale was behaald.
In de finale ging het er stevig aan toe. Met dat wat de ploeg in huis had was een podium plek niet mogelijk. Duidelijk 5e. Geen schande Een verenigingsploeg die toch uitkomt in de finale is zo slecht nog niet.
Later in de middag de 8+. Vanaf de start nam de ploeg brutaal de leiding. Als eerste ploeg over de 500 meterlijn. Langs de kant gezonde verbazing: 'zou de ploeg dit volhouden?'. Het lukte niet. Rond de 1.000 meterlijn schoven de andere ploegen naar voren. Onze acht kon het niet bijbenen. Misschien had de race in de 4- iets meer invloed gehad dan vooraf bedacht.

Zondag
Op zondag was er alleen de 8+. Het afsluitende nummer van het toernooi. De ploeg wilde iets rechtzetten voor de race van zaterdag. Dat was te zien bij het oproeien: gretig, samen en scherp.
Vanaf de start wederom aan de leiding en nu voor 1.000 meter! De ploeg roeide gedurfd, solide, brutaal. Sterker nog zij deed mee voor de prijzen. Goud was niet mogelijk, daarvoor waren de Britten te sterk. De strijd om zilver of brons duurde nog zo'n 750 meter. Boord aan boord met de Spanjaarden en Italianen. Met nog 500 meter te gaan een tweede plaats. In de laatste 250 drukten de spanjaarden en Italianen hun boegbal voor die van ons. Een vierde plek was het eindresultaat.
Vierde. Gemengde gevoelens, tranen, stilte, naar adem happen. Herpakken, trots het hoofd heffen: een pracht van een prestatie.
Alle hulde voor de roeiers, stuur en coaches!

Login (linksboven op de pagina) of registreer (alleen Spaarne leden) om bestaande reacties te kunnen lezen en om te kunnen reageren op dit artikel.