HEERLIJK! Net voor het eerst weer geroeid. Geholpen door een vrije Hemelvaartsdag met zon was het hoog tijd geworden. Ik ben nooit ‘La Grande Skiffeuse’ geweest (geworden), dus met een licht gevoel van een drempel stapte ik in de Delos – uiteraard gelijk een van de smalste skiffs die we hebben - met bladen die weer ultrastrak in Spaarnekleuren steken (Elmer heeft de afgelopen tijd heel veel onderhoudswerk kunnen doen). Een beetje wiebelig om te beginnen, maar al snel, ondanks of misschien wel dankzij alle afleiding van sloepjes en golven, was het superfijn om eindelijk weer op het water te zijn. De laatste keer roeien was al erg lang geleden: in februari ergens. Met de Born2Row dames volop aan het trainen voor de Head en natuurlijk het zeer geslaagde Coastal Rowing experiment in Muiden (@Willemijn en Arold: veel dank!), dat enthousiast vervolg ging krijgen.

 

Misschien niet zo gepast voor een bestuurslid van deze mooie vereniging, maar ik dacht eerlijk gezegd, toen de vereniging gesloten moest worden en nog niet wetende hoe lang dit allemaal zou gaan duren, dat ik het niet al te veel zou gaan missen: heel druk met werk en met allerlei andere dingen. En zo lang ben ik immers ook niet lid. Geteld in Spaarnejaren, wat doordat vrijwel iedereen die ik ken minimaal decennia lid is, een soort omgekeerde hondenjaren zijn, kom ik nog maar net kijken. Het is daarbij ook niet alsof het ‘pre-corona’ vaak van roeien kwam: meestal alleen op de zaterdagochtend, als er tenminste niet een reis tussendoor kwam, en in de zomermaanden één of twee keer extra in de week, maar dat was vorig jaar ook al niet echt gelukt. Het is al een tijdje meer Spaarne-vergaderuren dan booturen.

 

Maar mijn ervaring de afgelopen maanden, ondanks aanleg voor ‘social distancing’, is een hele andere. Ik mis het roeien (niets ten nadele van skiffen, hoe fijn het vanochtend ook was, ik bedoel met ploeg) maar ik mis de vereniging nog veel meer: het samen sporten, de gezelligheid van na het roeien koffie drinken met ploegmaatjes en anderen, het woensdagavondeten dat nu weer gestart zou zijn en meer. Er is stiekem best een groot gat gevallen en als ik het al zo ervaar, dan weet ik zeker dat dit voor veel leden nog veel meer het geval zal zijn.

 

In deze behoorlijk ingewikkelde tijd realiseer ik me hoe bevoorrecht ik ben. Ik mag van mezelf naar mijn eigen kantoor wandelen iedere werkdag om te werken en qua werk is er meer dan genoeg om te doen (nog). Met veel geluk wonend in een appartementje aan het Spaarne, en met nog meer geluk in goede gezondheid verkerend, beleef ik Het Spaarne nu vanuit huis: een alternatief Het Spaarne aan het Spaarne. Ik heb meerdere Zoom, Hangout en/of Whatsapp videosessies in de week met ploeg-, bestuurs- en/of Bovenloods-maatjes en er wordt veel en vaak geappt. Dat ik thuis geen ergometer heb, bespaart me gelukkig het schuldgevoel dat ik zou hebben omdat die waarschijnlijk zelfs in deze tijd onaangeroerd in een hoek zou blijven staan, maar in de plaats van te roeien op het Spaarne, probeer ik nu een paar keer in de week langs het Spaarne te hardlopen: met gloednieuwe loopschoenen uiteraard, want er gaat niets boven goed materieel. Met weemoed terugdenkend aan het heerlijke Spaarne ontbijt van weleer (@Eduard, waar ben je?) maak ik na sporten in de ochtend dat ontbijt nu zelf klaar (met dank aan bakker Oscar, @Lisanne, dank voor de tip). Misschien niet heel verstandig qua calorieën, maar wel zeer verdiend – vind ik.

 

Ik bekijk via de link op onze site zo nu en dan een indoorfilmpje van Raymond Frans. Het is overigens vooral ‘bekijken’, maar het fijne van die filmpjes is dat de energie dusdanig van het scherm afspat, dat ik alleen al aan het bekijken ervan een geslaagd sportief gevoel overhoud. Die paar buikspieroefeningen waar ik mezelf toe kan overhalen, zijn mooi meegenomen. Dus dat we weer een beetje kunnen roeien en dat de outdoor van Eva de Jong vorige week weer is begonnen, komt, zoals jullie begrijpen, geen moment te vroeg. De aanmoedigingen van Eva om er meer uit te halen, heb ik hard nodig. Ontzettend leuk ook om weer een hele groep Spaarneleden ‘live’ te zien en samen te kunnen sporten! We onderzoeken of we een outdoor kunnen organiseren voor leden. Hierover volgt hopelijk binnenkort een bericht.

 

Stukje bij beetje verruimen de mogelijkheden, maar het blijven voorzichtige, kleine stapjes. De hoop is dat het binnenkort lukt om weer te zeilen, en ook om in een tweetje of een viertje te roeien, zoals de KNRB enthousiast als plan lanceerde om het vervolgens terug te trekken voor nadere afstemming met instanties. De hoop is ook dat er een advies komt van het OMT waarmee we in de plaats van pas per 1 september, zoals nu in het vooruitzicht is gesteld, al per 1 juli de sociëteit (met vers gelakte vloer!) open zou mogen – met de 1,5 m afstand uiteraard en misschien nog wat andere regels.

 

Lian2Het ingewikkelde aan deze tijd is dat mogelijk verwacht wordt, dat de kleine stapjes aan ruimte het gat stukje bij beetje vullen. Hoe blij ik ook ben met wat nu kan en mag, vult het gat zich niet stukje bij beetje; zo ervaar ik het althans niet. Zonder sociëteit en zonder met elkaar op Het Spaarne te kunnen zijn, blijft het behelpen. De app-stromen waren in het begin gezellig druk, maar die nemen nu toch wel wat af. Dat hetzelfde leuke filmpje in drie verschillende app-groepen voorbij kwam, is alweer wat langer geleden. Aan de andere kant zijn we van het uitwisselen van bakrecepten en bloem-dealers, overgegaan tot het afstemmen van afschrijftijden (best een puzzel) en het uitwisselen van tips voor doe-het-zelf mondkapjes voor na 1 juni. Maar aan doe-het-zelf hoef ik me niet te wagen, aangezien Empacher hier al iets op verzonnen heeft (@Marco, dank voor deze tip!). 

(te bestellen via https://shop.strato.de/epages/61850175.sf/de_DE/?ObjectPath=/Shops/61850175/Products/01000)

 

Ze hebben bij Empacher niet alleen gewerkt aan mooie mondkapjes voor in het assortiment, maar ook aan onze eind vorig jaar bestelde skiff en de 4x/-. De beide boten zijn in juni klaar voor transport. Het is dus even bedenken hoe we in deze coronatijd botendopen kunnen organiseren want ook voor de zeilvloot zijn conform het vlootplan aanwinsten binnengekomen.

 

Totdat de vereniging weer helemaal tot ‘leven’ is gekomen, hebben we voor het behoud van een warm en vertrouwd verenigingsgevoel denk ik nog een tijdje nodig dat we op andere manieren met elkaar in contact blijven en dat we op elkaar blijven letten. Trek aan de bel als ergens hulp bij nodig is. Wil je jouw ervaringen en hoe je deze bizarre coronatijd beleeft, delen? Vertel het ons. Laat weten wat je doet of misschien wat je zou willen doen om actief te blijven en zo meer. Maak daarvoor gebruik van het mailadres of mail een van de bestuursleden, we staan allemaal op de site en ook met telefoonnummers in de ledenlijst, dan zorgen wij ervoor dat het zich een weg vindt, via de website, de nieuwsbrief en/of de Loods, naar alle leden.  

 

Hartelijke groet,

Lian The

Commissaris Materiaal

()

Instagram