affiche VL2019 350De Vogalonga is een ervaring die je eens in je leven meegemaakt moet hebben, Dolf Hartemink wist ons daarvan te overtuigen en ook de verhalen van Vogalonga-veteranen klonken wel erg aanlokkelijk. Vier roeiers sterk (Egbert, Edward, Henriëtte en Wanda) trokken we naar Venetië voor de 45ste Vogalonga.

 

Roeiend protest

Het is een roeitocht met een verhaal. Sinds 1974 wordt de Vogalonga geroeid op Eerste Pinksterdag om te protesteren tegen vervuilende motorboten. Het is een drukke tocht, maar liefst 2200 boten gingen dit jaar het water op met ongeveer achtduizend roeiers. Het klonk als een avontuur.

foto 1 impressie

Voor ons begon dat avontuur de vrijdag ervoor, maar de problemen van Venetië: een stad die overlopen wordt door toeristen werd ons direct al duidelijk. Goedgemutst gingen wij de stad verkennen, want als je afwijkt van de toeristische route dan is er ook rust te vinden in de stad. Daar direct enthousiast contact met meerdere roeiers uit Nederland. Allen in prima humeur en met veel zin in de tocht zondag.

Op zaterdagmorgen per Peoplemover (sneltreintje) naar de grote parkeerplaats aan de rand van Venetië. De trailer met onze Spaarneboten gearriveerd waarbij de fantastische chauffeurs (twee studenten uit Enschede) direct meehielpen met tillen en verplaatsen.

bowa 1  bowa 2 Eind goed al goed

 

Zaterdagmiddag, waar laat je de boten in een overvol Venetië?

Het klinkt leuk: met een roeiboot Venetië door, maar als er ruim tweeduizend boten een plek moeten vinden, dan is dat best een uitdaging. Wij konden onze Willem Barentsz kwijt voor de deur van ons appartement. Wel een klus van ruim een uur om de boot goed vast leggen waarna de Italiaanse buurman ons gelastte de boot maar weer te verplaatsen. Gelukkig bleek hij bereid zijn inzet, speedboot en kennis in te zetten.

zoeken naar een plek 1 zoeken naar een plek 2

Roeien in een zee van boten

Canal Grande komt tot rust. Geen busboten, geen vrachtverkeer, wel taxiboten en gondeliers. Zij hebben hun eigen regels opgesteld: “De wal van Venetië is voor de toeristen – het water in Venetië is van ons!”

Via de Rialto brug alwaar de officiële start is richting de Adriatische zee. Een wijdse blik, prachtig water en fantastische beelden van de oude stad vanaf het water. Hier was het dus allemaal om te doen. Rustig varen, rondkijken en achter vele kano’s, roeiboten, sups en wat niet meer aan richting de eilanden Burano en Murano. Honderden boten en watersporters, bijna allemaal goed gemutst komen in actie.

Na 7 uur op het water en behangen met een nieuwe medaille ging de tocht naar de parkeerplaats om de boot weer klaar te maken voor de terugreis. We werden opnieuw geholpen door onze twee chauffeurs die zelfs wijn bij zich hadden om met ons te proosten.

 

We hebben het avontuur afgerond met een Italiaans diner en heerlijke wijnen met de complete Spaarneploeg van zestien mensen, een mooi initiatief georganiseerd door Idzke en Lian. Om na middernacht ronddwalen door doodstil prachtig Venetië, op zoek naar het dakterras voor de laatste druppels in de fles en terugkijken op een prachtige dag.

We kijken met ons vieren terug op een fantastisch avontuur, een prima sfeer en een belevenis die je gewoon als Spaarneroeier ten minste één keer in je roeibestaan moet meemaken.

Dank alle organisatoren van het Spaarne, Dolf in de eerste plaats en roeimaten voor jullie hulp, vriendschap en sportiviteit.

Instagram